In april 2026 werden in twee gebieden, in de provincies Friesland en Overijssel, meerdere dode en verzwakte hazen (Lepus europaeus) aangetroffen. De dieren waren vaak vermagerd, vertoonden weinig vluchtgedrag en raakten in de eindfase verzwakt en apathisch. Uit beide gebieden is een dode haas opgehaald voor pathologisch onderzoek bij het DWHC. Het ging om twee
De speerpuntdieren van 2026 zijn het wilde konijn en de haas. Dit betekent dat we dit jaar extra aandacht geven aan deze twee diersoorten. We hopen meer van deze dieren te kunnen onderzoeken dit jaar om een duidelijk overzicht te krijgen van de ziekten die circuleren onder de wilde konijnen en hazen in Nederland. Er
Vanaf augustus vorig jaar nam het aantal meldingen van zieke hazen met verdikte ogen die vaak blind leken en omvielen toe (zie https://dwhc.nl/2024/11/stand-van-zaken-hazenonderzoek/). Na onderzoek bleek het te gaan om een nieuwe variant van het myxomatose-virus die eerder alleen in konijnen en de Iberische haas in Spanje en Portugal was vastgesteld. In Nederland gingen vorig
Dit bericht is op 6 december 2024 aangepast; de kaart is vervangen door een kaart met de nieuwste meldingen. De sterfte van hazen aan een myxomatose-achtig virus duurt voort. Raak de dode dieren nooit met blote handen aan. Myxomatose is weliswaar geen zoönose, en dus in principe niet gevaarlijk voor mensen, maar dode hazen kunnen echter wel
De rode eekhoorn (Sciurus vulgaris, verder eekhoorn genoemd) is in Nederland een beschermde diersoort. Bij het onderzoek door het DWHC bij dode eekhoorns naar doodsoorzaak is trauma de meest gevonden directe doodsoorzaak. Dit kan worden veroorzaakt worden door een val maar ook door een aanrijding of predatie. Bij sommige van deze eekhoorns die zijn overleden
Ook in 2024 is de bever het DWHC speerpuntdier. Doel is om meer dode bevers binnen te krijgen voor onderzoek naar hun doodsoorzaak, te kijken wat ze zoal onder de leden hebben en om meer kennis te vergaren over bepaalde ziekteverwekkers. De resultaten van het beveronderzoek in het 1e kwartaal 2024 en 2023 worden vermeld.
Voor het eerst in Nederland is tularemie vastgesteld bij een wilde rode eekhoorn (Sciurus vulgaris). De rode eekhoorn is begin oktober 2023 ziek gevonden in de gemeente Bunnik, provincie Utrecht en is kort daarop doodgegaan. De rode eekhoorn werd voor onderzoek naar de doodsoorzaak opgehaald door het DWHC. De rode eekhoorn was een volwassen, mannelijk
In januari en februari 2023 zijn bij het DWHC vier bevers voor onderzoek naar de doodsoorzaak binnengekomen. Twee dieren kwamen uit de provincie Noord-Brabant en twee uit Gelderland. Eén van de bevers uit Noord-Brabant zat klem in een raster (zie foto). Het raster stond er al zo’n 50 jaar, en in deze omgeving leven al
De bever is het DWHC speerpuntdier voor 2023. Het doel van de bever als speerpunt dier is om meer bevers binnen te krijgen voor onderzoek naar de doodsoorzaak. Zo kunnen we onderzoeken wat de bever zoal onder de leden heeft en meer kennis vergaren over bepaalde ziektes en ziekteverwekkers, zoals tularemie en toxoplasmose. Bevers zijn
In oktober 2021 ontving het DWHC meerdere meldingen van hazensterfte. Zes hazen werden opgehaald voor onderzoek naar de doodsoorzaak. Vaak denkt men bij hazensterfte direct aan hazenpest, maar in de meeste gevallen is er sprake van een andere doodsoorzaak (https://www.dwhc.nl/niet-alle-hazen-gaan-dood-door-hazenpest/). Zo ook bij de zes in oktober 2021 onderzochte hazen. Vier hazen waren jonge of
Bij het onderzoek zijn verschillende doodsoorzaken vastgesteld, zoals kanker (2x) en besmetting met diverse bacteriën (waaronder Mannheimia, Pasteurella, Yersinia pseudotuberculosis en Francisella tularensis ). Bij 5 hazen is dit jaar hazenpest (tularemie) vastgesteld. Deze kwamen uit gebieden waar hazenpest al eerder was gevonden, met 1 uitzondering namelijk bij een haas uit de buurt van Wassenaar,
Tot half augustus van dit jaar zijn 25 egels bij DWHC binnengekomen voor onderzoek, waarvan 17 dieren een huidafwijking hadden. Daarnaast is, bij uitzondering, vanuit een dierenartsenpraktijk een monster van een huidafwijking van een nog levende egel ingestuurd. Tot nu toe is geen eenduidige oorzaak gevonden voor de huidafwijkingen. Bij één dier werd weliswaar de