Ziekte: Papegaaienziekte (Psittacose)
Ziekteverwekker
Papegaaienziekte (psittacose) is een bacteriële ziekte. Chlamydia psittaci is de belangrijkste verwekker van chlamydiose bij vogels. Deze bacterie kan alleen overleven en zich voortplanten in een levende gastheercel.
Gevoelige diersoorten
Chlamydia-infecties zijn vastgesteld bij ten minste 465 vogelsoorten, met name kooivogels (vooral papegaaiachtigen), tuinvogels (zoals mussen en duiven), koloniebroedende vogels (zoals zilverreigers, reigers), loopvogels, roofvogels en pluimvee. Onder de gedomesticeerde soorten worden kalkoenen en eenden het vaakst getroffen.
Symptomen dieren
Langdurige infecties zonder klinische symptomen die maanden tot jaren aanhouden, komen vaak voor en worden beschouwd als de normale relatie tussen de Chlamydia bacterie en de gastheer. Hoe frequent de infectie voorkomt varieert aanzienlijk tussen soorten en per geografische locatie.
Klinische symptomen zijn onder andere:
- neus- en oogafscheiding
- Ontsteking van bindvlies/slijmvlies (conjunctivitis)
- Ontsteking van de neusbijholte (sinusitis)
- groene tot geelgroene, zachte tot waterige ontlasting (diarree)
- koorts
- passief en sloom gedrag
- opgezette veren
- zwakte
- gebrek aan eetlust
- vergrote buikholte door het vergroten van de lever en milt (hepatosplenomegalie)
- gewichtsverlies
- afname van de eierproductie
Bij papegaaien komen ademhalingsproblemen, lusteloosheid, zwakte, groene ontlasting en vergrote buikholte vaak voor. Veel papegaaien zijn subklinisch geïnfecteerd, wat betekent dat de ziekte wel aanwezig is, maar (nog) geen merkbare symptomen veroorzaakt.
Besmetting dieren
Overdracht vindt voornamelijk plaats via de fecaal-orale route of door inademing. Ademhalingsvocht en uitwerpselen van geïnfecteerde vogels bevatten de bacterie, die bestand is tegen uitdroging en enkele maanden infectieus kan blijven wanneer deze beschermd wordt door organisch materiaal (bijv. strooisel en uitwerpselen). De bacterie wordt verspreid door zwevende deeltjes en stof. Overdracht via geleedpotigen door bloedzuigende ectoparasieten, zoals teken en vlooien, is mogelijk. Overdracht van ouder op ei (verticale overdracht) is gedocumenteerd bij verschillende vogelsoorten, waaronder kalkoenen, kippen en eenden. De ziekte is meestal pas na 3 tot 10 dagen zichtbaar, maar bij oudere vogels of bij contact met een kleine hoeveelheid van het virus kan dat ook pas na enkele weken gebeuren.
Besmetting mensen
Aviaire chlamydiose is een zoönotische ziekte die mensen kan treffen na blootstelling aan de bacterie via zwevende deeltjes in de lucht (aërosolen) die vrijkomen uit het spijsverteringskanaal of de luchtwegen van geïnfecteerde levende of dode vogels. Mensen kunnen hier griepachtige klachten van krijgen, maar ook ernstigere klachten als longontsteking en bloedvergiftiging. Lees meer over papegaaienziekte op de website van het RIVM: Papegaaienziekte | RIVM.
Externe informatie
Onderzoeksresultaten
Geen onderzoeksresultaten gevonden.
Projecten
Geen projecten gevonden.
Overige berichten
Geen berichten gevonden.
Documenten en Publicaties
Geen publicaties gevonden.
